jueves, 16 de octubre de 2008

As Fadas


As fadas eran espíritus que soían adoptar forma de muller ou algún animal. Estaban ligadas a natureza, das que eran coidadoras. Estas fermosas mulleres tiñan un par de
as a súa espalda, podían ser de múltiplos tamaños, os seus cabelos eran de miles de cores e os seus corpos semellaban cristal ou mármore, son esquivas e non era fácil atopalas.
Reuníanse polas noites baixo a lúa para bailar e danzar, A suas doces voces encandilaban os homes, eran divertidas, pícaras, travesas, inocentes e de corazón puro. Haínda que había de moitas clases e algunhas podían parecer malvadas, aínda que elas, so querían divertirse sen pensar nas consecuencias. Hai moitas lendas de que algunhas secuestraban a xente para levalos con elas o mundo das fadas. Simplemente por que lle gustaban, querían divertirse,ou compaña...mesmo relatos de xente que se perdeu no bosque e dicir que unha misteriosa muller colleuno da mán e salvouno... Eran seres polos que no pasaba o tempo, mais podían matalas facilmente, ou morrer de tristeza, hai algúnhas que están ligadas a algo, unha árbore, unhas flores, un animal, estación...e cando este morría a fada tamén o facía, cada unha coidaba con esmero do seu elemento.
hai moitisimas fadas, aqui esta a clasificación por tipos:

-fadas da terra (montes, flores, covas):

Solen ser dulces, a sua morada favorita solen ser ás árbores e as frores,viven en sintonia ca natureza,moitos dos imprudentes que non respetaron o seu medio hoxe apenas poden contalo,encántalles saír pola noite a danzar en forma de desteios de luz (as que habitan en flores son de moi pequeno tamaño). As que viven en cavernas son seres etéreos, adaptadas a terra antes de que o mundo fose mundo, moitos creen que estas damas das cavernas teñen o poder de ver o interior das persoas coñecendo os mais profundos segredos.

-fadas do lume:

Apaixonadas, de forte carácter, ardentes, manexan o lume sen queimarse e con gran arte e precisión... De gran beleza, son espiritos incontrolables...Exemplos: Salamandra (son as mais antiguas e respetadas polas fadas, de gran poder, poden aparecerse en calquera manifestación do lume)

-fadas da auga (ríos, mares, lagoas, fontes):

curiosas por natureza esta criaturas buscan o contacto humano, de espectacular beleza teñen un carácter cambiante, as fadas das lagoas teñen son espíritos doces e serenos mais as que habitan en rios teñen repentinos cambios de humor (dependendo da virulencia coa que transiten as suas augas)Son implacables ante a xente que ensucia as suas augas as que embruxan cos seus encantas para sumerxilos baixo as augas.

-Fadas do aire (fenómenos atmosféricos):

Controlan toda clase de fenómenos atmosféricos, traviesas, responsables e cheas de esperanza e boa voluntade, loitan incansablemente cos elementais para que non causen estragos. Son de mediano tamaño, e vense en forma de luz, vapor, sombras, nubes...
Exemplos: Fylgiar (cultura nórdica, acompáñache dende que naces ata que morres,cando se te descobre dicíndoche de que maneira vas perecer) Fada do arco da vella (de ás multicores, cando o ceo está revolto convence as nubes pra que deixen de chover, cando o consegue o reflexo do seu traxe e as suas ás crean o arco iris) Fada da névoa (contan os ingleses que é ela a encargada de anuncia-la primaveira)Raíña das neves (cruza o mundo levando con ela o frío, a neve, o seu caracter e tan frio coma as xeadas)Sílfide (ninfa do aire, esbeltas, flexibles e rápidas, desprázase livianamente sobre este, están dende nunha suave brisa ata nun devastador furacán)

-outras:

As fadas poden adoptar toda crase de formas , viven nun mundo paralelo o noso, mais están sempre presentes, ligadas a natureza e ao universo manteñen o vinculo que nos os humanos perdemos fai moito tempo, sempre que vexas algún fenómeno extraño e maravilloso non dubides que algunha fada podería estar detrás.

martes, 14 de octubre de 2008

As ninfas


Na mitoloxía grega, unha ninfa era un membro dun gran grupo de espíritus femininos da natureza, a veces unidas a un lugar ou orografía particular. As ninfas solían acompañar a varios deuses e deusas, e eran con frecuencia o obxectivo de sátiros luxuriosos.
As ninfas son las personificacións das actividades creativas e alentadoras da natureza.
Estaban representadas coma fermosas mulleres núas ou seminúas, doces e bóas, apaixonadas e vengativas.
Según o lugar onde habitaban podían ser:
*Ninfas terrestres(epigeas):

-Agrónomos (campos)
-Alseides (Flores)
-Antriádes (covas)
-Auloníades(pastizales)
-Corícides ou coricias (covas, son as musas clásicas)
-Dríades (bosques)dentro das dríades:
Hamadríades (árboles) ou Melíades o melias (fresnos)
-Hespérides (xardíns e do ocaso)
-Híades (chuvia)
-Limónides ou hénides (prados)
-Napeas (vales de montañas, cañadas)
-Oréades u orestíades(montanas, montes; forman el cortexo de Diana)

*Ninfas das aguas («Efidríades»)
-Oceánides (fillas do Océano; calquer agua, normalmente salgada)
-Nereidas (fillas de Nereo; do mar Mediterráneo)
-Náyades (normalmente da auga doce)dentro delas :
Creneas, crénides (fontes)Limnátides, limníades(lagos) Pegeas(manantiais) Potámides(ríos)

*Outras
-Perimélides (ninfas do gando menor)
-Epimélides (ninfas das ovejas)
-Trías (ninfas proféticas da miel)
-Uranias (ninfas celestes)

lunes, 13 de octubre de 2008

O unicornio


O unicornio é un ser mitolóxico portador de máxia, con forma de cabalo branco, con ollos negros coma o carbón, e que tiña no centro da cabeza un gran corno perlino de propiedades máxicas e que podía sanar e otorgaba a maxia se te tocaba, a sangue deste animal tan forte, fermoso, veloz e máxico daba a xuventude, pero matar a un unicornio era unha condenación. Dise que a única forma de matalo é arrancarlle o corno através dun ritual máxico xa que e de pura máxia e é irrompible. A diferencia entre machos e femias e que os machos teñen unha pequena barba de chivo. As veces represétase con patas de cervo e cola de león ou xabalí. As persoas que ven un unicornio dotaselle de unha cualidade especial coma a premonición, a curación...É un animal bondadoso e esquivo, solitario, libre pero tamén podía volverse furioso. só se deixa ver cando él quere, tiñan especial agarimo polas mulleres xa que estas o amansaban. Adoita vivir en valles, cerca de manatiais, gardan un prezado tesouro que só ofrecen a uns limitados elexidos.

Existen 3 epóteses sobre o orixe do unicornio:
-o trece de xuño de 2008 encontrouse no parque do prado, en italia, os restos dun cervo cun so corno no centro da cabeza, podería haber mais que deran incapé a este ser.
-os pobos viquingos comerciaban con cornos de narval en europa, representabase a este animal coma un anicornio marino.
-os romanos, gregos e macedonios contaban de ver na india animais de un só corno, probablemente rinocerontes índicos.

As primeiras versios do mito do unicornio:
-O médico grego Ctesias, historiador grego do siglo V a. C., narrou que durante as suas expedicións a India, víu un animal silvestre coa aparencia dun cabalo, pero co corpo albo, a cabeza púrpura e os ojos de cor azul intenso. O corno desta besta, era negro coa punta roxa e a base branca,tiña propiedades medicinais que permitían sanar problemas estomacales, epilepsia ou envenenamientos. Estas narracións datan do 400 a.c
-Durante a idade media os nobres enviaban cazadores a India a que lles trouxeran o corno deste animal, comíano nas comidas en forma de pó, para ter mais lonxevidade e era moi apreciado para previr os envenenamentos. Pagábanse cifras astronómicas por un destes cornos. pra as cazas destes exemplares os cazadores lebaban unha muller virxe con eles como cebo. Aínda que había xente que podía buscalo toda unha vidda e non atopalos.